اشنودنی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ دَ / اُ دَ] (ص لیاقت) لایق شنودن. قابل اصغا :
نه بنوشتنی بد نه بنمودنی
نه برخواندنی بد نه اشنودنی.فردوسی.