اشنه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ] (اِ) اشنا. شنا. آشنا. اشناب. اشناه. شناو :
جادویی کردن جادوبچه آسان باشد
نبود بط بچه را اشنهء دریا دشوار.انوری.