«لغت نامه دهخدا»
[اُ نَ / نِ یِ بُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)(1) شیبه. (دزی ج 1 ص 25). مستند دزی مفردات ابن البیطار در ذیل کلمهء شیبه است، در متن عربی مفردات در ذیل شیبه این معنی دیده نشد، ولی لکلرک در ترجمهء فرانسهء آن گفته است نوعی از شیبه را که در بوستانها میروید معمولاً اشنهء بستانی نامند. در تذکرهء داود ضریر انطاکی ذیل شیبه، اشنه است. رجوع به ص 226 تذکره شود. اشیب. ریحان ابیض. (1) - Absinthe.