اشوب

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (معرب، اِ) (از اسپانیولی(1)) باقیماندهء نسوج کتان و کنف.
- اُشوب القِنَّم؛ باقیماندهء نسوج شاهدانهء هندی. بنگ.
در برخی از لغت نامه ها این کلمه بصورتهای اُشْتُبّ و اشطوپه و لشطوب نیز آمده است. (از دزی ج 1 ص26). و رجوع به اشتب شود.
(1) - Estopa.