«لغت نامه دهخدا»
[] (اوستایی، اِ) کلمهء اوستایی است بمعنی بخشندهء قوت رجولیت که زردشتیان آنرا یکی از عناصر چهارگانه می دانستند. رجوع به ایران در زمان ساسانیان ص174 شود.