اشون

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شَ وَ] (اوستایی، ص)(1) صفت کلمهء اوستایی اَشَ(2) است که بمعنی «رت»(3)(«نظم نیکو» یا «حقیقت») است و یکی از امشاسپندان میباشد... در گاتها جهان نیک و جهان بد در برابر هم قرار دارند و همچنانکه هرچه از جهان نیک است در مفهوم کلی «اش»(4) و با صفت «اشون»(5) مشخص و متمایز میشود، عالم شر نیز با اصطلاح مؤنث دروج (دروغ) بیان میشود. (از ایران در زمان ساسانیان ص48 و 49). و رجوع به یشتها ص33 و 604 شود.
(1) - ashavan.
(2) - asha.
(3) - rta.
(4) - asha.
(5) - ashavan.