«لغت نامه دهخدا»
[اَ هَ] (اِخ) ابن حارث بن هرله (اهوله)بن معتب بن احب بن عرب غنوی. آمدی گفته است: وی از شاعران عصر جاهلیت بود که اسلام را درک کرد و در یوم الزعفران در بلاد روم کشته شد، و برادرانی نیز داشت که در آن جنگ با وی بقتل رسیدند. (از الاصابه ج 1 ص110).