«لغت نامه دهخدا»
[اَشْ یَ] (اِخ) ضبابی. از صحابه بود و در عهد پیامبر (ص) کشته شد. از اینرو ضحاک بن سفیان فرمان داد از بابت دیت وی به زن او کمک کنند، و برحسب روایت دیگر پیامبر به ضحاک نوشت که به زن او از بابت دیت وی کمک شود. رجوع به الاصابه ج 1 ص 51 شود. || بنواشیم؛ قبیله ایست. (منتهی الارب). || صله بن اشیم؛ تابعی بود. (منتهی الارب). رجوع به صله شود.