اصالت داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ تَ](1) (مص مرکب)نجابت داشتن. اصیل بودن و دارای نژاد بودن. (ناظم الاطباء).
(1) - در فارسی همزه بکسر تلفظ میشود.