«لغت نامه دهخدا»
[اَ بَ] (اِخ) ابوعبدالله محمد بن ابی بکربن محمد بن منصور اصبحی، فقیه یمانی. (632 - 691 ه . ق. / 1234 - 1292 م.) نخست ساکن یکی از قرا بود و آنگاه به اب (در یمن) رفت. او راست: المصباح، مختصریست در فقه. الفتوح فی غرایب الشروح. الاسراف فی تصحیح الخلاف و جز اینها. (از اعلام زرکلی ج 3 ص 870).