اصبعین

«لغت نامه دهخدا»

[اِ بَ عَ] (ع اِ) تثنیهء اصبع. دو انگشت :
من چو کلکم در میان اصبعین
نیستم در صفّ طاعت بین بین.مولوی.
و در این بیت اشاره به حدیث علی (ع) است که فرمود: قلب المؤمن بین اصبعین من اصابع الرحمن:
نور غالب ایمن از کسف و غسق
در میان اصبعین نور حق.مولوی.
و رجوع به اصابع الرحمن شود.