«لغت نامه دهخدا»
[اَ بِ اَ ثَ] (اِخ)پیروان ابوثوبان مرجی ء بودند که می پنداشتند ایمان عبارت از معرفت و اقرار به خدای تعالی و پیامبران وی (ع) و به هر چیزیست که انجام دادن آن در پیشگاه خرد نارواست، و آنچه فروگذاشتن آن در خرد روا باشد، از ایمان نیست... (از ملل و نحل شهرستانی چ مطبعهء حجازی قاهره ج1 ص226). و رجوع به ثوبانیه و التبصیر ص104 شود.