اصحاب ابوکامل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ اَ مِ] (اِخ)کاملیه. پیروان ابوکامل بودند و وی همهء صحابه را بعلت ترک بیعت با علی (ع) به کفر نسبت داد و علی (ع) را نیز سرزنش کرد که جستن حق خویش را فروگذاشت. (از ملل و نحل شهرستانی چ مطبعهء حجازی قاهره ج1 ص291). و رجوع به الفرق بین الفرق ص17 و 39 و تاج العروس ج 8 ص 104، و کاملیه شود.