اصحاب عقبهء ثانی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ عَ قَ بَ یِ](اِخ) مقریزی ذیل عنوان «امر عقبهء ثانی» آرد: پیامبر یک سال پس از عقبهء اولی در موسم با دوازده تن از انصار دیدار کرد که نه تن آنان از خزرج بودند بدینسان: اسعدبن زراره. عوف بن عفراء. رافع بن مالک بن عجلان. قطبه بن عامر. عقبه بن عامر. معاذبن حارث بن رفاعه (برادر عوف بن عفراء). ذکوان بن عبدالقیس بن خلده بن مخلدبن عامربن زریق. عباده بن صامت بن قیس بن اصرم بن فهربن ثعلبه بن غنم بن سالم بن عوف بن عمروبن عوف بن خزرج. یزیدبن ثعلبه بن خزمه بن اصرم بن عمروبن عمار (و وی را یزیدبن ثعلبه بن خزمه بن اصرم بن عمر بن عماره از بنی فرآن بن بلی(1)بن عمروبن حاف بن قضاعه نیز گویند، و کنیهء او ابوعبدالرحمن بود) ... و سه تن از اوس که عبارت بودند از: ابوالهیثم مالک بن تیهان بن مالک بن عبیدبن عمروبن عبدالاعلم (و او را ابوالهیثم ذوالسیفین نیز میگفتند از اینرو که دو شمشیر در حمایل میکرد) و عویم بن ساعده بن عائش بن نعمان بن زیدبن امیه بن زیدبن مالک بن عوف بن عمروبن عوف و براءبن معرور(2)بن صخربن خنساءبن سنان بن عبیدبن عدی بن غنم بن کعب بن سلمه که همه اسلام آوردند. و در این هنگام ابوبکر و علی (رض) نیز با پیامبر بودند و در عقبه با او بر اسلام بیعت کردند همچون بیعت نساء. (از امتاع الاسماع ص35). و رجوع به اصحاب عقبهء اولی شود.
(1) - در اصل: «از بنی» مکان «بن بلی».
(2) - در اصل «مغر» است.