اصحاب نار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اهل نار و دوزخ. (ناظم الاطباء). دوزخیان. جهنمیان :
شنیدم که بگریستی شیخ زار
چو برخواندی آیات اصحاب نار.سعدی.