«لغت نامه دهخدا»
[اِ طَ] (اِخ) حسن بن احمدبن زیدبن یا یزیدبن عیسی، مکنی به ابوسعید، به شیخ شافعیه معروف و در عصر الراضی بالله میزیست. (244 - 328 ه . ق.) او راست: الاقضیه. الشروط و الوثائق. الفرائض الکبیر. المحاضر و السجلات. و رجوع به ابوسعید و حسن، و ریحانه الادب و نامهء دانشوران ج 5 ص49 و ابن خلکان ج1 ص141 و فهرست ابن الندیم ص300 و طبقات الشافعیه ج2 و انساب سمعانی و تاریخ الخلفا ص261 و اسماءالمؤلفین ج 1 ستون 269 شود.