«لغت نامه دهخدا»
[اُ طُ] (معرب، اِ) کلمهء یونانی بمعنی ترازو. (از برهان). بزبان یونانی ترازو را گویند. (غیاث) (هفت قلزم). || مأخوذ از یونانی، یک قسم وزنی. (ناظم الاطباء). || بیونانی، ستاره. (مفاتیح خوارزمی). و رجوع به اصطور شود.