اصطرمیه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ طِ یَ] (معرب، اِ) این کلمه را که گلیوس(1) در مراکش شنیده است و من نیز آنرا تنها در میان مسافران یافته ام (دمب 94) سطرمیه(2) ضبط کرده است و «هست 153» آنرا اصترمیه(3) (ج، اصترمیات) (63، 152) یا استرمیه (ج، استرمیات) آورده و «گرابر 49»(4) اسطرمی(5) و مولی(6) اسطرمیه(7)ضبط کرده است. و بمعنی مستخدمی است که تکیه گاههای مدور امپراتوری را محافظت میکند. (از دزی ج1 ص26).
(1) - Golius.
(2) - Suturmijah. Usturmijah.
(3) - Estermia.
(4) - Graberg.
(5) - Stormie. .
[ مولی = ]
(6) - Mul
(7) - Stormia.