«لغت نامه دهخدا»
[اَ طَ] (اِخ) نام دهقانی(1)است. فرزدق گوید : و لولا فضول الاصطفانوس لم تکن لتعدو کسب الشیخ حین تحاوله(2). و وی دهقانی از مردم بحرین بود و از مذهب مجوس پیروی میکرد و کاتب عبیداللهبن زیاد و صاحب «سکهء اصطفانوس» در بصره بود. (از المعرب جوالیقی). و رجوع به ص43 و حاشیهء همان صفحهء المعرب و معجم البلدان ج5 ص99 شود. (1) - مقصود از دهقان در اینجا بزرگ شهر است چنانکه در حاشیهء المعرب آرد: زعیم اقلیم. (2) - بیت در دیوان فرزدق در ص671 است و ازجملهء چهار بیتی است که در آنها یزیدبن عمیر اسیدی را هجو میکند. (از حاشیهء المعرب).