«لغت نامه دهخدا»
[اِ عِ] (ع مص) رمیدن خران از ترس و پراکنده شدن. || پیچ خوردن گردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || مصعنفر، صفت از اصعنفار؛ ماضی و نافذ از انسان و حیوان. (از اقرب الموارد). و رجوع به اصعفرار شود.