اصفرار

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فِ] (ع مص) زرد شدن. (تاج المصادر بیهقی) (ترجمان علامهء جرجانی ص14) (منتهی الارب) (آنندراج). اصفیرار. (منتهی الارب) (آنندراج): آثار اصفرار بر صفحات رخسار او ظاهر شده بود. (سندبادنامه ص189).