«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ صُقْع. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). نواحی و اطراف: شعار اسلام در آن بقاع و اصقاع ظاهر شد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص295).
