اصلانخان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) (امیر...) امیر اصلانخان قرقلوی افشار. عمه زادهء نادرشاه افشار بود و در روزگاری که علیشاه یا عادلشاه پس از مرگ نادر در مشهد سلطنت میکرد امیر اصلانخان سردار کل آذربایجان بود و بدلاوری و تهور شهرت فراوان داشت و سی هزار لشکر جنگ آزموده در رکاب وی بودند و در نهایت استقلال و قدرت در تبریز فرمانروایی میکرد و هنگامی که ابراهیم خان برادر کوچک عادلشاه از بیم برادر به امیر اصلانخان پناهنده شد وی با عادلشاه به ستیز برخاست و گروهی را بیاری ابراهیم خان گسیل کرد و سرانجام به اتفاق یکدیگر پس از نبردی خونین عادلشاه را که به تهران گریخته بود دستگیر کردند و دیدگان او را از حدقه بیرون آوردند. ابراهیم خان پس از پیروز شدن بر برادرش علیشاه که متجاوز از یازده ماه (از 27 جمادی الثانیهء 1160 تا تقریباً اوایل جمادی الثانیهء 1161 ه . ق.) سلطنت کرد، بر امیر اصلانخان نیز غلبه یافت و در 1161 بسلطنت رسید. رجوع به مجمل التواریخ گلستانه صص 26 - 29 و 294، 295، 297، 344، 345 شود.