اصلداران پاک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) مردمان پارسا و مقدس. و پیغمبران. (ناظم الاطباء). انبیاء(ع) و ملائکه و اولیاء (رض). (از مؤید الفضلا). کنایه از انبیاء و اولیاء و ملایک. (آنندراج). کنایه از انبیاء و اولیاء و ملائکه. (هفت قلزم). اصفیاء. اتقیاء. ازکیاء. اصلداران فلک. (آنندراج) :
زیارتگه اصلداران پاک
ولینعمت فرع داران خاک.نظامی.
و رجوع به مجموعهء مترادفات ص53 شود.