«لغت نامه دهخدا»
[اَ تَ] (مص مرکب) اصل داشتن از چیزی؛ نسبت داشتن بدان. منتسب بودن بدان : زمرد دیدهء افعی چگونه می بپالاید عقیق و لعل رمانی چرا اصل از حجر دارد؟ ناصرخسرو.