اصهبیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ هَ بی یَ] (ع ص نسبی) به معنی اشقر و گویا جمع آن اصهبیات است. || (اِخ) آبی است و انشاد شده است :
دعاهن من ثاج فازمعن ورده
او الاصهبیات العیون السوافح.
(از معجم البلدان).
و رجوع به اصهب و اصهبی و اصهبیات شود.