«لغت نامه دهخدا»
[اُ صَیْ یا] (ع اِ مصغر) لغتی یا لهجه ای در اُصَیلان و اُصَیلال. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به اصیلان و اصیلال شود.
