«لغت نامه دهخدا»
[اِضْ] (ع مص) صاحب بسیار میش گشتن. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). خداوند بسیار گوسفند میشینه شدن. (تاج المصادر بیهقی). خداوند گوسفند میشینهء بسیار شدن. (زوزنی). فزونی یافتن ضأن. (از اقرب الموارد).