«لغت نامه دهخدا»
[اَ ءَ تُ بَ غِ] (اِخ)اضاءه بمعنی آب در گودال فراهم آمده از سیل یا جز آن است و گویند: بمعنی غدیر کوچک است و هم گفته اند مسیل آب به غدیر باشد، و غِفار نام قبیله ایست از کنانه. و اضاءه بنی غِفار، جایگاهی است نزدیک مکه بالای سرف نزدیک تناضب، نامی از آن در حدیث مغازی آمده است. (از معجم البلدان).