«لغت نامه دهخدا»
[اِ عَ] (ع مص) ضایع کردن. (غیاث) (ترجمان تهذیب عادل بن علی ص14) (آنندراج). اضاعه. تضییع. و رجوع به اضاعه و اضاعه شود.
