اضعف

«لغت نامه دهخدا»

[اَ عَ] (ع ن تف) ضعیف تر. (غیاث) (ناظم الاطباء) (آنندراج). سست تر و ناتوان تر. (ناظم الاطباء): اضعف ناصراً(1)؛ ناتوان تر از راه مددکاری. اضعف جنداً(2)؛ ناتوان تر از راه لشکر.
ترنو بطرف فاتن فاتر
اضعف من حجه نحوی.ابن فارس.
- امثال: اضعف من بروقه.
اضعف من بعوضه.
اضعف من بقه.
اضعف من فراشه.
اضعف من نارالحباحب.
اضعف من ید فی رحم.
(1) - قرآن 72 / 24.
(2) - قرآن 19 / 75.