«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) اضهاد کسی را (به کسی)؛ ستم کردن وی را. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ستم نمودن کسی را. (آنندراج). جور کردن بر کسی. || مقهور کردن کسی را. (از اقرب الموارد).