اضیاف

«لغت نامه دهخدا»

[اَضْ] (ع اِ) جِ ضَیف. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (دهار) (اقرب الموارد). جِ ضَیف. مهمانان. (آنندراج). جِ ضیف است که بمعنی مهمان باشد. (غیاث). ضیوف. ضیفان. (دهار). اضائف. (اقرب الموارد) : و بر تو محقق باشد که عادت کرام ایّام اکرام اضیاف است. (سندبادنامه ص 167).