اطبال

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ طبل. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جِ طبل. دُهلها. (آنندراج).(1)
(1) - و گویا دهل بجز طبل و کمی بزرگتر از آن بوده است.