اطثار

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) بسیار شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). اطثار قوم چیزی را؛ فزون کردن آن را. (از اقرب الموارد).(1)
(1) - و این با معنی منتهی الارب که آن را لازم آورده موافق نیست.