اطحل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ حَ] (اِخ) کوهی است به مکه که بدان ثوربن عبد مناه بن ادّبن طابخه را نسبت کنند و گویند ثور اطحل. بعیث گوید :
و جئنا باسلاب الملوک و احرزت
اسنّتنا مجد الاسنه و الاکل
و جئنا بعمرو بعدما حلّ سربها
محل الذلیل خلف اطحل او عکل.
و به ثور اطحل، سفیان بن سعید ثوری را نسبت دهند که بسال 161 ه . ق. در بصره درگذشت. (از معجم البلدان).