اطد

«لغت نامه دهخدا»

[اَ طَ] (اِخ) لهجه ای است در اَطَط و آن موضعی است میان کوفه و بصره پس مدینهء آزر. (یادداشت مؤلف). رجوع به اطط شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر