«لغت نامه دهخدا»
[اَ بُ لُ] (اِخ) شهریست بشام و شهریست بمغرب، یا لغت شامیه است، یا لغت رومی است، معنی آن سه شهر و این بحذف الف نیز آمده. (آنندراج). طرابلس یکی در شرق و دیگری در غرب. صاحب حدود العالم دربارهء اطرابلس شرق آرد: شهریست از شام بر کران دریای روم و اندر وی مسلمانانند. شهریست با نعمت بسیار و کشت و برز و خواسته های بسیار. (حدود العالم). و دربارهء اطرابلس غرب گوید: نخستین شهریست از افریقیه [ از ناحیت مغرب ]، شهری بزرگ است و آبادان و بر کران دریای روم نهاده است و مردم بسیار و جای بازرگانان روم و اندلس و هر چیز که از دریای روم خیزد آنجا افتد. (حدود العالم). رجوع به طرابلس در همین لغت نامه و معجم البلدان و مراصدالاطلاع شود.