اطربال

«لغت نامه دهخدا»

[اَ طِ] (معرب، اِ)(1) تربلا(2). نوعی متهء بزرگ نجار و عرابه ساز. طرابل (نوعی متهء آهنگری). رجوع به طرابل شود. (از دزی ج 1 ص 27). || از ابزارهای ستاره شناسی نیز بوده است.
(1) - Atherbal.
(2) - Terebella.