اطرغلات

«لغت نامه دهخدا»

[اُ رُ غُلْ لا] (معرب، اِ)(1) فاخته. || قمری. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء)(2). قماری. (اقرب الموارد). || دبسی است که در گردن طوق دارد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). صلاصل که در گردن طوق دارند، و ندانم که معرب است یا تازی. (از اقرب الموارد).
. (فرانسوی)
(1) - Troglodyte (2) - در ناظم الاطباء بغلط اطرغلاف چاپ شده است.