«لغت نامه دهخدا»
[اَ سا طَ عَ] (ع عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب) طساطعش. لغت عامیانهء مردم بغداد است بجای عدد تسعه عشر یا نوزده. رجوع به نشوءاللغه ص 68 و 206 شود.
