اطفح

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فِ] (اِخ)(1) شهریست از ناحیهء اوسیم(2) بر ساحل غربی نیل روبروی فسطاط. (از نخبه الدهر دمشقی ص 232). رجوع به اطفیح شود.
(1) - Atfih. (2) - ن ل: اوشیم.