«لغت نامه دهخدا»
[اَطْ طَ فَیْ یَ] (اِخ) عیسی بن صالح اطفیش، نیای محمد بن یوسف بن عیسی اطفیش بود. و کلمهء اطفیش لفظی بربری است مرکب مزجی از سه کلمهء «اَطَّف» بمعنی بگیر و «ایّا» بمعنی بیا و «اش» بمعنی بخور که مجموع چنین است یعنی «بگیربیابخور» و وی را از اینرو بدین نام خواندند که یکی از دوستانش را به خوردن طعام بازخواند. (از اعلام زرکلی ج 3 ص 1008).