اطلاق داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تَ] (مص مرکب)(1)مطلق بودن. تعمیم داشتن. عمومی بودن. عمومیت داشتن. عمیم بودن. عام بودن. رجوع به اطلاق شود.
(1) - etre universelle. etre general .
(فرانسوی)