اطلس رخ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ رُ] (ص مرکب) آن که رویی لطیف چون اطلس دارد :
وجود ما که چو تار قصب ضعیف شده
فکنده دور ز اطلس رخان والا بر.
نظام قاری (دیوان البسه ص48).
به آسمان قد دیبا اگر کشد والا
اگر نه در بر اطلس رخیست والا نیست.
نظام قاری (دیوان البسه ص48).