اطنابه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ بَ] (اِخ) نام زنی بود و ابن اطنابه پسر آن زن که شاعر بود. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب). و عمروبن اطنابه پسر آن زن است. (آنندراج). نام زنی از بنی کنانه بن قیس بن جسربن قضاعه. و عمرو پسر وی شاعر مشهوری بود و نام پدر عمرو زید مناه بود. (از تاج العروس). و رجوع به بلوغ الارب ج2 ص133 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر