اظفارالجن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رُلْ جِن ن] (ع اِ مرکب)نباتی است بی برگ و بی گل شبیه به ناخن چیده و اغبر مایل بسیاهی و بهندی کرن پات نامند. (از فهرست مخزن الادویه). و رجوع به ص90 همان متن شود. گیاهی است بی شکوفه و بی برگ ولی جستها یا شاخه های نرم و خمیده ای از آن به زمین فرومی رود چنانکه گویی تکه های خردشدهء ناخن است، شاخه های مزبور بسیاهی و خاکی زند. در حزیران بدست می آید. در اول گرم و خشک است. برای یرقان سیاه و سرفهء خشک و بیدارخوابی سودمند است و هنگامی که با سرکه آن را بپزند ورمها را بتحلیل برد. برای دماغ زیان آور است و مصلح آن عناب است و شربت آن تا سه مثقال است. (از تذکرهء داود ضریر انطاکی ص 52).