«لغت نامه دهخدا»
[اَ طِ] (ع اِ) اَعاراطیس. بی گمان سنگی است که آن را کفشدوزان بکار برند: الزهراوی هو حجر تستعمله الاساکفه و مذاقته غیر قابضه و لا حریفه جداً. (از دزی ج1 ص28). و رجوع به حجرالاساکفه شود.