اعتده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تِ دَ] (ع اِ) جِ عَتود، درخت کُنار و درخت بزرگ ریگستانی. || بزغالهء یکساله. || جِ عَتاد، بمعنی ساخت و سامان و آمادگی جهت سفر. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر