اعتقاد داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ تَ] (مص مرکب)باور داشتن. ایمان داشتن. معتقد بودن :
مریدم به پیر خرابات مخلص
چو طفل اعتقادی به ملا ندارم.
مخلص کاشی (از ارمغان آصفی).